Doe het lekker zelf!

Stork House is ontstaan uit een vorm van koppigheid. Nadat het eerste boek, De betovering van de toren, zijn uiteindelijke vorm had gekregen, was ik bang dat een uitgever het dusdanig zou willen veranderen dat ik niet meer achter het verhaal zou staan. Iets dergelijks was me in het verleden al eens overkomen. De uitgeverijen die ik mijn manuscript had toegestuurd, hadden beslist belangstelling, mits… bepaalde hoofdbestanddelen ervan veranderd zouden worden.

Bij De betovering van de toren wilde ik dat niet, want over elke gebeurtenis, zin en personage was nagedacht, gewikt en gewogen. Lena’s verhaal heeft een doel. Nu het boek driekwartjaar op de markt is, blijkt wel uit de mooie recensies dat dat doel niet voorbij geschoten is.

Voor mij geen uitgever dus. Jaren geleden zou zo’n manuscript gedoemd zijn tot een stapel, onder een groeiende laag stof. Gelukkig zijn er tegenwoordig mogelijkheden genoeg om je creatie in eigen beheer tot leven te wekken. Al moet je wel over een dosis doorzettingsvermogen beschikken, want het proces is bepaald niet makkelijk.

Maar dan is daar altijd het internet: barstensvol informatie en met de do’s & don’ts van het selfpubben. Niet alleen drukkerijen hebben dikwijls een verhelderende website wat zelfstandig uitgeven betreft, ook schrijvers die je op dat gebied al zijn voorgegaan, delen graag hun know-how op het web. Een schatkamer aan kennis daarover vind je op de website van selfpublishing expert Maria Staal. Daarnaast zijn redactoren, fotografen of illustratoren die freelance hun diensten aanbieden op internet eenvoudig te vinden. Zo wordt het een kwestie van willen in plaats van kunnen.

Na mijn zoektocht kwam ik terecht op de website van Pumbo BV. Die zag er veelbelovend uit, duidelijk en informatief. Bovendien konden zij mij helpen met de opmaak van het omslag. Dat laatste was welkom, want voor een binnenwerk draai ik mijn hand niet meer om, maar op het gebied van coveropmaak ben ik nog een groentje. Die groene draak met zijn priemende ogen zou er dus komen.

Wist je trouwens dat hij daar met een reden is afgebeeld? Ja, hij komt voor in het verhaal, maar hij staat tevens symbool voor iets. Wat datgene is, ga ik niet verklappen. 😉

(Even terzijde: de voorganger van de uiteindelijke drakenversie zag er niet uit. Het was een draak die over z’n nek ging, in plaats van vuur te spuwen. Het was sowieso een lastig beest om te tekenen. Hij neigde lange tijd naar een kruising tussen een hond en een paard.)
Maar goed.

Verhaal

Omslag

Lay-out

Drukkerij

Zo kwam ik steeds een stapje verder.

Het volgende struikelblok was de investering. Mijn schrijfonderneming zou er eentje worden zonder centen. Geld voor een oplage was er niet. In dat geval was printing-on-demand de beste optie. Dit wil zeggen dat er pas wordt gedrukt op het moment dat er iemand bestelt.

POD? Hoe gaat dat in z’n werk?

Dit systeem heeft een aantal leuke voordelen:

  1. er is geen investering nodig (noch in geld, noch in ruimte);
  2. zowel binnenwerk als cover zijn op ieder gewenst moment aan te passen (handig wanneer er toch nog een foutje over het hoofd is gezien).

Het verwerken van de bestellingen, de verzending ervan en de aanmelding bij het Centraal Boekhuis worden ook door Pumbo verzorgd. Op die manier zijn de boeken van Stork House bij alle fysieke en online boekhandels verkrijgbaar. Maar POD heeft ook nadelen. Eén daarvan is de hoge kostprijs per boek (in vergelijking met in oplage drukken), waardoor je óf een gigantisch hoge prijs voor je product moet vragen, óf genoegen moet nemen met een minimale – of helemaal geen – winst. Ook dat is weer een keuze. Daarnaast kent POD een langere levertijd. Die varieert van één tot twee weken in plaats van dagen. Maar dan heb je ook wel wat. Dus…

Verkoop

De enige kink in de kabel was dat er door officiële instanties, bijvoorbeeld bij het aanvragen van een ISBN, naar een uitgever wordt gevraagd. Pas toen werd de noodzaak geboren om een naam te verzinnen, waaronder mijn boeken worden uitgebracht. Mijn eerste hersenspinsel hierover, PBid, was geen lang leven beschoren en werd opgevolgd door Stork House. Geen uitgever dus, maar zeg nou zelf: zo’n logo staat toch prachtig?

Het hele selfpubben smaakte naar meer. Ik ben ver uit mijn comfortzone gegaan, maar het blijft een geweldig avontuur. De moeite en het harde werk loonden zich des te meer toen ik het voltooide boek in handen hield. Daarna begon een nieuwe fase: de promotie. Maar zelfs zonder advertentiebudget had die nog een zekere charme.

Het zal je niet ontgaan zijn dat er onder de vleugels van Stork House inmiddels een tweede thriller is uitgebracht: Euphorbia. Betekent dit dat mijn toekomstige fonds uit louter thrillers zal bestaan? Dat is nog maar de vraag. As we speak nadert alweer een nieuw boekje zijn voltooiing.
Maar daarover hoor je ongetwijfeld binnenkort meer… 😉 Hoe? Via de nieuwsbrief natuurlijk!

Doe het lekker zelf!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven